Σε μια εποχή συνεχώς μεταβαλλόμενων κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών συνθηκών, η αρχιτεκτονική και οι τέχνες καλούνται να ανταποκριθούν σε νέες, πολύπλοκες προκλήσεις. Μέσα από την τέχνη, η προσωπική έκφραση, το βίωμα και η αντανάκλαση της κοινωνικής πραγματικότητας στη συνείδηση του καλλιτέχνη μετουσιώνονται σε έργα που αγγίζουν και επηρεάζουν ευρύτερα την κοινωνία. Ως εκ τούτου, η συμβολή της καλλιτεχνικής δημιουργίας στο σύγχρονο γίγνεσθαι είναι εξαιρετικά σημαντική.
Μέσα από τη διεπιστημονικότητα και την ευρύτερη καλλιτεχνική δραστηριότητα επιδιώκεται η αφύπνιση προβληματισμών και συναισθηματικών καταστάσεων, έτσι ώστε η αρχιτεκτονική, οι εικαστικές και οι παραστατικές τέχνες να λειτουργούν ως έναυσμα αναζήτησης νέων νοημάτων, δημιουργώντας χώρο για κριτική σκέψη και εξέλιξη. Η ανάγκη του ανθρώπου να νοηματοδοτήσει τον κόσμο μέσω της εμπειρίας του αποτελεί την κοινή βάση που συνδέει τα διαφορετικά καλλιτεχνικά πεδία, τα οποία συνθέτουν έναν ενιαίο χώρο αναζήτησης του τρόπου με τον οποίο βιώνουμε, κατοικούμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.
Η παράλληλη ενασχόληση με διαφορετικές τέχνες ενισχύει την καλλιτεχνική αντίληψη, επιτρέποντας την εμβάθυνση στην έκφραση και τη διεύρυνση της δημιουργικής σκέψης. Τόσο η αρχιτεκτονική όσο και οι εικαστικές και παραστατικές τέχνες μελετούν τη σχέση του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος με τον χώρο, τον ήχο και τον «άλλον». Ο ρυθμός, η αρμονία, η ένταση και η επανάληψη αποτελούν κοινά εκφραστικά εργαλεία που, μέσα από τη συνδυαστική χρήση τους, παράγουν ποικίλα καλλιτεχνικά αποτελέσματα. Επηρεάζουν τις αισθήσεις, αγγίζουν πτυχές του υποσυνείδητου και συμβάλλουν ουσιαστικά στη σύνδεση με τον εαυτό και με τους άλλους.